DLA RODZICÓW

 

Zajęcia dodatkowe

DYŻURY W ŚWIETLICY 2018-19

Pedagog szkolny

TERMINY DYŻURÓW I KONSULTACJI W I PÓŁROCZU 2018

INFORMACJA O EGZAMINIE GIMNAZJALNYM DLA RODZICÓW

(PRAWNYCH OPIEKUNÓW)

Przed egzaminem gimnazjalnym

1.Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego lub upoważniony przez niego nauczyciel / upoważnieni przez niego nauczyciele (np. wychowawcy klas) są zobowiązani do przekazania rodzicom uczniów

kluczowych informacji o egzaminie, w tym przede wszystkim dotyczących:

  1. harmonogramu przeprowadzania egzaminu gimnazjalnego –w terminie głównym i w terminie dodatkowym (oraz kto przystępuje do egzaminu w terminie dodatkowym)
  2. struktury egzaminu (podział na części i zakresy/poziomy; czas trwania poszczególnych zakresów/poziomów, w tym przedłużenie czasu trwania w przypadku dostosowania warunków lub formy przeprowadzania egzaminu) oraz zakresu sprawdzanych umiejętności
  3. zasad przeprowadzania egzaminu gimnazjalnego (przebieg egzaminu każdego dnia)
  4. sposobu zaznaczania odpowiedzi na karcie odpowiedzi oraz dodatkowego czasu (5 minut) przeznaczonego na sprawdzenie poprawności przeniesienia odpowiedzi na kartę odpowiedzi
  5. zakazu wnoszenia do sali egzaminacyjnej urządzeń telekomunikacyjnych lub korzystania z takich urządzeń w tej sali
  6. przyborów i materiałów, które zdający mogą wnieść do sali egzaminacyjnej
  7. konieczności samodzielnego rozwiązywania zadań w czasie egzaminu
  8. możliwości wglądu do sprawdzonej i ocenionej pracy egzaminacyjnej.

2.Do 30 września 2018 r. należy zapoznać rodziców uczniów z możliwymi dostosowaniami warunków i form przeprowadzania egzaminu gimnazjalnego (pkt 3.4.13.).

3.Do 18 listopada 2018 r. należy przekazać rodzicom uczniów pisemną informację o wskazanym przez radę pedagogiczną sposobie lub sposobach dostosowania warunków lub formy przeprowadzania egzaminu gimnazjalnego do potrzeb edukacyjnych i możliwości psychofizycznych zdających.

4.Należy poinformować rodziców o następujących terminach:

  1. do 30 września 2018 r.– złożenie deklaracji (a) wskazującej język obcy nowożytny, z którego uczeń przystąpi do części trzeciej egzaminu gimnazjalnego, (b) informującej o zamiarze przystąpienia do części trzeciej egzaminu na poziomie rozszerzonym przez ucznia, który nie ma takiego obowiązku, (c) informującej o zamiarze przystąpienia do części

pierwszej lub części drugiej egzaminu w języku danej mniejszości narodowej, mniejszości etnicznej lub w języku regionalnym

  1. do 15 października 2018 r.– przedłożenie dyrektorowi szkoły zaświadczenia o stanie

zdrowia ucznia lub opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej o specyficznych

trudnościach w uczeniu się

  1. do 24 listopada 2016 r. – złożenie oświadczenia o korzystaniu albo niekorzystaniu ze

wskazanych sposobów dostosowania warunków lub formy przeprowadzania egzaminu

do potrzeb edukacyjnych i możliwości psychofizycznych zdających, po otrzymaniu pisemnej

informacji, o której mowa w pkt. 11.1.3

  1. do 19 stycznia 2019 r.– złożenie pisemnej informacji o zmianie w deklaracjach, o których

mowa w pkt. 11.1.4a oraz 3.2.12.

  1. do 31 marca 2019 r. – przekazanie dyrektorowi szkoły wniosku o zmianie języka obcego

nowożytnego w przypadku laureatów / finalistów konkursów / olimpiad przedmiotowych (pkt

3.2.13.).

  1. Wszystkie potrzebne formularze można znaleźć na. strona internetowa CKE,

6.Wskazane jest, aby przekazać rodzicom, że na stronie internetowej CKE (www.cke.edu.pl, w zakładce poświęconej egzaminowi gimnazjalnemu) dostępne są:

  1. Informatory o egzaminie gimnazjalnym od roku szkolnego 2011/2012
  2. przykładowe arkusze egzaminacyjne
  3. arkusze egzaminacyjne z lat 2012–2017
  4. sprawozdania z przebiegu egzaminu gimnazjalnego w poprzednich latach.

 

 

 

10 kroków ku temu by stać się lepszym rodzicem:

1. Miłość jest najważniejszą potrzebą wszystkich dzieci.

Jest także elementem pozytywnej dyscypliny. Im częściej okazujesz dziecku miłość przytulając je, całując i mówiąc mu KOCHAM CIĘ, tym bardziej będzie chciało udowodnić, że na nią zasługuje. Miłość pozwala dziecku zbudować pewność siebie i poczucie własnej wartości.

2. Słuchaj uważnie tego, co mówi Twoje dziecko.

Interesuj się tym co robi i co czuje. Zapewnij je, że silne uczucia nie są czymś złym , jeśli wyraża się je w odpowiedni sposób. Im częściej będziesz to robić, tym rzadziej będziesz musiał(a) je dyscyplinować.

3. Granice są potrzebne nawet w najbardziej kochającym związku, w którym ludzie potrafią słuchać. Bycie rodzicem polega między innymi na wyznaczaniu granic. Pamiętaj, że jest czymś naturalnym i normalnym, że dziecko testuje owe granice. To nie jest niesforność, ale część procesu uczenia się. Dzieci czują się bezpieczniej jeśli trzymasz się granic, które wyznaczyłeś(aś) pod warunkiem, że są realistyczne, nawet jeśli od czasu do czasu na nie narzekają.

4. Śmiech pomaga rozładować napięte sytuacje.

Czasami rodzice stają się tacy poważni, z 10 kroków ku temu by stać się lepszym rodzicem rodzicielstwo przestaje dawać im radość. Dostrzegaj zabawne strony bycia rodzicem i pozwól sobie na śmiech, kiedy to tylko możliwe.

5. Postrzeganie świata z perspektywy dziecka i wyobrażenie sobie, co czuje Twoje dziecko, jest kluczem do zrozumienia jego zachowania. Przypomnij sobie jak czułeś(aś) się , kiedy byłeś(aś) dzieckiem i jak niezrozumiały wydawał Ci się świat dorosłych, kiedy miałeś(aś) poczucie, że potraktowano Cie niesprawiedliwie.

6. Chwal i zachęcaj swoje dziecko.

Oczekuj, że dziecko będzie się dobrze zachowywało i zachęcaj je do podejmowania wysiłków. Chwal je za dobre zachowania i staraj się ignorować te niewłaściwe. Im częściej będziesz zrzędzić, tym rzadziej Twoje dziecko będzie Cie słuchało.

7. Szanuj swoje dziecko, jak szanowałbyś dorosłego.

Pozwól mu uczestniczyć w podejmowaniu decyzji, szczególnie tych, które go dotyczą. Uważnie wysłuchaj jego zdania. Jeśli masz zamiar powiedzieć mu coś przykrego, zastanów się jakby to brzmiało, gdybyś powiedział(a) to komuś dorosłemu. Przeproś jeśli postąpiłeś(aś) niewłaściwie.

8. Ustal porządek dnia.

Małe dzieci będą czuły się bezpieczniej i łatwiej Wam będzie uniknąć konfliktów jeśli wprowadzisz jasny porządek dnia. Będą czuły się lepiej jeśli ustalisz stałe pory posiłków, snu i głośnych zabaw.

9. W każdej rodzinie potrzebne są pewne zasady, jednak staraj się zachować elastyczność w wypadku bardzo małych dzieci. Kiedy już je ustalisz zasady obowiązujące w Twojej rodzinie, bądź konsekwentny(a). Dzieci mogą poczuć się bardzo niepewnie, jeśli jednego dnia wprowadzisz jakąś zasadę, a następnego dnia ja odwołasz. Czasami trzeba ustalić odmienne zasady obowiązujące poza domem, które należy wyjaśnić dziecku.

10. Nie zapominaj o własnych potrzebach.

Jeśli to wszystko za bardzo zaczyna przypominać ciężka pracę i czujesz, że brakuje Ci cierpliwości, przeznacz trochę czasu tylko dla siebie. Zrób coś, co sprawi Ci przyjemność. Jeśli kiedykolwiek poczujesz, że tracisz panowanie nad sobą, albo że w każdej chwili możesz krzyknąć na dziecko, poniżyć je, uderzyć, odejdź na chwilę, uspokój się i policz do 10.

Informacje zaczerpnięto z „FUNDACJI DZIECI NICZYJE”.

DOPALACZE

Co to są „dopalacze”

W ostatnim czasie coraz częściej słyszy się w mediach, a niejednokrotnie w najbliższym otoczeniu, o substancjach, które posiadają psychoaktywne właściwości zbliżone do działania narkotyków. Są to produkty pochodzenia zarówno syntetycznego, jak i naturalnego, sprzedawane w sklepach internetowych lub poprzez sieć sklepów stacjonarnych. Sprzedawcy reklamują je jako środki pobudzające, wspomagające funkcje poznawcze (np. poprawiające czasowo pamięć, koncentrację uwagi) czy pozwalające zrelaksować się. Jednocześnie producenci „dopalaczy” w ofercie handlowej zamieszczają informacje, że są to produkty kolekcjonerskie, nawozy do kwiatów czy sole do kąpieli „nie do spożycia przez ludzi”.

Jak działają?

„Dopalacze”, jak większość substancji psychoaktywnych, działają na ośrodkowy układ nerwowy i po ich zażyciu zmienia się nastrój i zachowanie człowieka. Część substancji, najczęściej pochodzenia syntetycznego, daje efekty pobudzające przypominające skutki po użyciu amfetaminy, kokainy lub ecstasy. W grupie substancji pochodzenia naturalnego zachodzi duże zróżnicowanie w działaniu tych substancji. Często są to mieszanki ziół o działaniu psychoaktywnym i mogą działać zarówno uspokajająco, wywoływać euforię, jak i działać psychodelicznie czy halucynogennie. Skutki użycia mogą być zbliżone do działania marihuany, haszyszu czy LSD lub też do skutków zatrucia organizmu toksynami, często nieznanego pochodzenia, co ogromnie komplikuje interwencję medyczną.

Objawy używania

Podobnie jak w przypadku narkotyków, objawy używania zależą od rodzaju substancji, przyjętej dawki, jak również od cech psychofizycznych danej osoby. Nie ma jednego wzorca reakcji na przyjętą substancję – tolerowana przez organizm jednego człowieka, dla innego może być groźną w skutkach trucizną. W zależności od substancji mogą wystąpić między innymi następujące objawy: przypływ energii, podwyższenie nastroju, rozdrażnienie, huśtawka nastroju, pobudzenie psychoruchowe, napady szału, stany depresyjne, halucynacje wzrokowo-słuchowe, a także utrata apetytu, bezsenność, przekrwienie gałek ocznych, wymioty, biegunka. Powodowane przez dopalacze zmiany świadomości lub stany pobudzenia ograniczają zdolność oceny i kontroli sytuacji, co znacząco zwiększa ryzyko niebezpiecznego wypadku, odniesienia urazu, a także utraty przytomności. Używanie dopalaczy może także spowodować skutki śmiertelne.

Jak wyglądają?

Postać fizyczna tych produktów również zbliżona jest wyglądem do narkotyków. „Dopalacze” występują w postaci białego proszku, kapsułek lub tabletek, suszu roślinnego (liście, nasiona, ekstrakt, skręty), suszu grzybów. Mogą być przyjmowane doustnie, do nosowo, w postaci wywaru lub do palenia.

NASZE DZIECI I ZAGROŻENIA

Ryzyko związane z używaniem „dopalaczy”.  Aktualna wiedza na temat ryzyka związanego z używaniem „dopalaczy” jest bardzo ograniczona, ale wiele wskazuje na to, że przyjmowanie tych substancji wiąże się z ryzykiem zdrowotnym, w tym także z uzależnieniem. Odnotowano coraz liczniejsze, również w Polsce, przypadki powikłań zdrowotnych po zażyciu „dopalaczy”, które wymagały interwencji lekarskich i hospitalizacji. Pojawiły się doniesienia, że w składzie dopalaczy mogą występować substancje nielegalne, w tym narkotyki o wysokim potencjale uzależniającym.  Zagrożenie związane z używaniem substancji psychoaktywnych jest szczególnie wysokie w przypadku młodych osób, których organizmy są niezwykle podatne na wszelkie szkody zdrowotne. „Dopalacze” mogą być również substancjami wprowadzającymi dziecko w świat narkotyków. Czy coś się robi, aby zlikwidować ten problem w naszym kraju? Mamy do czynienia z nowym niebezpiecznym zjawiskiem, z którym próbują się mierzyć wszystkie kraje europejskie, ale jak dotychczas żaden kraj nie znalazł skutecznego rozwiązania. W Polsce dokonywane są stałe zmiany regulacji prawnych wprowadzających substancje używane w „dopalaczach” na listę substancji kontrolowanych. Zmiany prawa nie są w stanie nadążyć za wprowadzaniem przez producentów do obrotu coraz to innych substancji. Z tego powodu tak ważne stają się reakcje społeczne potępiające praktyki handlarzy dopalaczami, jak i kampanie poszerzające wiedzę i świadomość społeczną czym „dopalacze” są i jakie niosą ze sobą zagrożenia, szczególnie, że istnieje prawdopodobieństwo pojawienia się „dopalaczy” także na rynku nielegalnym.

Co robić, gdy podejrzewamy, że dziecko używa „dopalaczy” lub narkotyków?

 

  • Nie zwlekaj. Zareaguj od razu, ale nie działaj pod wpływem emocji – porozmawiaj z dzieckiem;
  • Zapytaj o powody – dlaczego używa tych substancji;
  • Uświadom mu konsekwencje i zagrożenia związane z ich używaniem;
  • Porozmawiaj na temat nacisku i manipulacji ze strony grupy biorącej „dopalacze”;
  • Powiedz, że martwisz się o nie i że zawiodło twoje zaufanie;
  • Daj mu szansę poprawy, ale przyglądaj się uważnie postępowaniu;
  • Nie daj się przekonać argumentom dziecka, że to niegroźne, naturalne substancje, „bezpieczna alternatywa dla narkotyków” lub że to taka moda;
  • Jeżeli uznasz za konieczne wprowadź nowe zasady i konsekwencje (czasowe cofnięcie przywilejów, ograniczenie rozmów telefonicznych, kontaktów z rówieśnikami, dostępu do komputera, itp.);
  • Jeśli stwierdzisz, że zagrożenie jest poważne, szukaj pomocy u specjalistów (psycholog, pedagog szkolny lub terapeuta uzależnień);
  • Sprawdź czy w okolicy są sklepy z „dopalaczami”. Zawiąż koalicję z innymi rodzicami, porozmawiajcie o problemie w szkole – wspólnie łatwiej stawić czoła i znaleźć rozwiązanie.